Kaybetmeyi iyi bilirim. Yalnizligi da. Ihaneti, sevgisizligi, terk edilmeyi de Bunlari yillarca
yazdim. Belki de bu yüzden, yazdiklarimin bir yerinde kendini bulan cok insan oldu.
Ama insanin hikayesi, kirildigi yerde bitmiyor. Bazen en umutsuz oldugunu düsündügün
yerde, hayat sana hic beklemedigin bir kapi aciyor. Yeniden sevebiliyor, güvenebiliyor,
yillardir kapali tuttugun kalbini birinin yaninda hic düsünmeden acabiliyorsun.
Bu kitap da biraz bunun hikayesi. Bekleyenlerin, vazgecmek üzere olanlarin, yeniden
baslayanlarin ve bütün yasadiklarina ragmen kalbinde hala umudunu koruyanlarin hikayesi.
Belki sen de bekliyorsun. BiriniBir cevabi Ya da hayatinin bir gün biraz olsun degismesini.
Sana mutlu olmayi anlatmiyorum; bunca yasanmisliga ragmen insanin hala mutlu
olabilecegini anlatiyorum.
Cünkü bazen dogru insan geldiginde hayatina sadece bir insan girmez. Güvenmeyi yeniden
ögrenirsin. Huzuru bulursun. Bir yere degil, birine ait hissedersin. Ve bir gün anlarsin ki yillardir
aradigin ev bir yer degilmis; yaninda kendin olabildigin bir insanmis.
Sonra dönüp yasadiklarina bakarsin. Kaybettiklerine, sustuklarina, beklediklerine
Ve ilk kez Neden diye sormazsin. Icinden sadece sunu gecirirsin
Bana Bir Ask Borcluydu Hayat.