Kalbe Yazilan Kaderde siir, vitrine konmus bir duygu degil. Yasanmisligin icinden gelen bir ses. Otobüs duraklari, dar sokaklar, cay buhari, isin yorgunlugu, eve dönülen yollar ve ice atilan cümleler, satirlarin zeminini kuruyor.
Sevda var. Kirilma var. Onur var. Bu duygular, romantik bir anlatiya sikismadan, hayatin gündelik agirligiyla birlikte görülüyor. Kadinlarin tasidigi yük, göcün izi, gecim derdi ve susmayi secen kalbin direnme hali, siirlerin icinde canli kaliyor.
Kalbe Yazilan Kader, gösterisli cümle aramayan okura yakin gelir. Cünkü burada sözü süslemekten cok, dogru yere koymak var. Sayfalar ilerledikce okurun icinde tanidik bir yer acilir. Insanin kendine itiraf edemedigi seyler, bir baskasinin satirinda usulca görünür olur.
