Dwars door de tijd van David Grinnell is een meeslepende reis voorbij de grenzen van de ruimte?en diep in de breuklijnen van het menselijk hart.

Boven in een bergwachttoren testen Carl Halleck en zijn vrouw Sylvia een geavanceerd radarsysteem wanneer ze iets onmogelijks zien: blips op het scherm?onbekende vliegende objecten?die snel naderen. Ze sturen een dringende waarschuwing naar Carl's broer, kapitein Zachary Halleck, die beneden is gestationeerd. De boodschap is duidelijk: Schakel alle stroom uit?onmiddellijk!

Maar Zack aarzelt. Geplaagd door een eerdere ontmoeting met precies deze raadselachtige objecten?een ontmoeting die hem bijna het leven kostte?bevriest hij. In die fatale aarzeling voltrekt zich de ramp.

Nu zijn Carl en Sylvia verdwenen. Weg. Dood? Verdwaald in de bergen? Of meegenomen door onbekende krachten? Verteerd door schuld en voortgedreven door een verward mengsel van liefde, haat en plicht, gaat Zack op zoek naar de waarheid. Wanneer een ander glinsterend vaartuig aan de hemel verschijnt, vlucht Zack niet?hij verwelkomt het. Eindelijk krijgt hij de kans om het mysterie onder ogen te zien dat hem al die tijd heeft achtervolgd en, misschien, om degenen te redden die hij in de steek heeft gelaten.

Maar wat hem te wachten staat, is niet alleen een zoektocht door de ruimte?het is een reis door de tijd zelf, die hem een miljoen jaar vooruit katapulteert, naar de toekomst van de aarde. Daar is de mensheid onherkenbaar geëvolueerd. Er zijn geen epische gevechten of flitsende technologie. In plaats daarvan is dit een weidse, visionaire vertelling in de traditie van Jules Verne en Olaf Stapledon?een verhaal over twee broers, verscheurd door schuld en rivaliteit, gedwongen hun eigen onvolwassenheid onder ogen te zien tegen de achtergrond van een universum waarin zelfs Einstein slechts een kind zou zijn.

Dwars door de tijd schilt de lagen van menselijke ambitie en angst af en onthult een verre toekomst waarin de grootste overwinning van de mens niet op de sterren is gericht, maar op zichzelf.