Bekir aga, o sabah her zamankinden erken uyandi. Kalkti. Bu gün yapmayi düsündügü bir sey vardi.
Uzun zamandir yapmak isteyipte bir türlü zaman ayiramadigi bir seyi yapmaliydi bu gün. Ellikte elini
yüzünü yikadiktan sonra, asagida evinin kapisi önündeki seki tasinin üstünde oturan Kahyaya seslendi.
Yumusak bir hava vardi, serin, efil efil. Gökyüzünde gri kursuni bulutlar dolanmaya baslamisti kac
zamandir. Yagmurlar ha geldi ha gelecekti.
Uzunevlerde sessizlik vardi. Coluk cocuk sesleri doldurmamisti henüz ortaligi.
Sarica..., diye seslendi Bu gün kardeslerdim ve de agabeyim bir yere ayrilmasinlar. Onlara haber ver.
Burada bekliyorum. Acele etme. Uyandiklarinda söylersin. Sabah kahvaltisina bekliyorum.