aklindan kusku duymasi, en inatci fikirleri bile savunmasiz birakir. Kusku duymak her insan icin tanidik ve olagandir. Ama insanin kendi akilindan süphe duymasi rastlanmasi zor bir deneyimdir. Eger aklin gercekligi idrak edemediginden süpheleniyorsak, bastirdigimiz benligimiz derinden yaralandigi icindir. Beni kuskuya düsüren ise; rüyalarimin zehri, gizli yaralarim, ölümün yani basimda soluk alip vermesiydi.
Biliyorum yasadigimiz cag bambaska. Siradan insan, hayalete dönüsmüs bir gercekligi tatbik ediyor durmadan ve sanalla hakikat arasindaki cizginin ayirdina varmadan yasiyor. Benim durumum söz konusu iletisim caginin getirisi degil. Gercek. Korkunc. Farkli. Ayni zamanda tanidik ve olagan.
