Ebl-Leys es-Semerkandnin ibadet, zühd ve ahlaka dair eseridir.
Tarkatlarin tesekkülünden önceki zühd tasavvuf döneminde Arapca yazilmis olan eser, genellikle fikh ve ahlak konulari ihtiva etmektedir. Müellif, ese-rin önsözünde halkin ve aydinlarin bilmesi gereken konulari bir araya getirdi-gini, bu bilgileri bircok kitaptan derledigini, delle muhtac olan meseleleri Kitap, Sünnet ve ulemanin fikirlerine dayanarak acikladigini belirtmektedir.
Katib Celebinin 150 bölüm oldugunu belirttigi Kesfü-unn, I, 243, ancak matbu nüshalarinda 159 bölüm oldugu görülen eserin ilk on yedi bölümü egitim ve ögretimle fetva, hads rivayeti, vaaz, münazara ve kadilik gibi konulara dairdir. Sonraki dört bölüm tefsrle ilgili konulardan olusur. Daha sonra ise siir ve rüyanin ser hükümleri, giyim, yeme icme ve uyku adabi, alisveris, evlenme, calisma ve ibadet gibi fikh ve ahlak konularla günlük hayatin cesitli meselelerine dair görüsler yer almaktadir. Müellif her bölümde önce konu ile ilgili fikh hükmü belirtmekte, sonra bu hükümlerin Kuran ve Sünnetteki delllerini göstererek sahabe, tabin ve alimlerin görüslerine yer vermektedir; fikh meselelerin cözümünde ise Hanef fikhini esas almaktadir. Semerkandnin Tenbhül-Gafiln adli eseri gibi Bostanül-rifn de daha cok vaaz ve nashat üslbuyla yazilmis olup tasavvuf ve tarkat muhitinden ziya-de medrese ve vaaz cevrelerinde okunagelmistir.