Bazen birini unutmadan önce, onu ne kadar sevdigini asla fark edemezsin.

Nasya, bir zamanlar gözlerinin icine bakmaktan korktugu adama kalbini kaptirdi. Ama bazi hisler dile gelmediginde, sevda sanildigi kadar güclü degildir Pars icin. Ve Nasyanin sessizligi, adamin karanliginda yanlis kapilari aralar.

Yan yana duran iki yabanci gibi oldular zamanla. Sözler sustu, bakislar kacti. Derken hayat, Nasyanin hafizasindan da daha fazlasini aldi. Gecmis bir silinmis anilar kümesi, Pars ise adini hatirlamadigi bir yabanciya dönüstü.

Ama ask kolay pes etmez.
Gurur kirilir, kalpler catlar, sessizlik bogar Pars, gururunu ayaklar altina alarak kaybettigi kadina yeniden yaklasmaya calisirken, Nasya her defasinda bir adim daha uzaklasir. Cünkü hatirlamadigin birini sevmek kolay degildir. Ama bazen, kalbin unutmayan bir yerinde bir iz kalir.

Ve o iz, bir gün seni eve döndürür.

Ait hissetmek bazen hatirlamakla degil, hissetmekle baslar.