Daha önce iki öykü kitabini yayimladigimiz Kadri Öztopcudan bu kez bir roman. Yara, sert, acimasiz bir cocukluk öyküsünü anlatiyor. Romanin anlaticisi, alabildigine renkli bir babanin, bir tombalacinin ogludur. Baba, mahalle kahvelerinin vazgecilmez simasidir. Basi bir türlü beladan kurtulmayan, sürekli iceri girip cikan tombalacinin öldürülmesiyle birlikte, ogulun yasaminda da agir, cocuk ruhuyla altindan kalkamayacagi bir dönem baslar.
Kadri Öztopcu, Yarada anlattigi cevrenin insanlarinin tüm hallerine vakif; onlari usta bir ressamin inceligiyle ciziyor, psikolojik portrelerini, mahalle aralarinin jargonuyla bütünlesmis dillerini tüm gercekligiyle gözlemliyor. Sonunda, okurunu yakici bir ikilemle bas basa birakiyor.
Nitelikli edebiyat okurlarinin büyük begeniyle okuyacagi, fazladan tek bir cümle barindirmayan, iyi calisilmis, siirsel, hüzünle yogrulmus, izi kolay silinmeyecek bir anlati, Yara.