Sehrin kiyisinda, ufacik bir derenin kenarinda, dallari suya sarkan ihtiyar bir sögüt agaci vardir. Ilkbaharin baslangiclarinda bu sögüdün dallarina bir disi kirlangic gelip kondu; derenin bir basindan bir basina yildirim gibi ucan, beyaz gögüslerini suya dokundurarak seffaf kanatli kücük böcekleri yakalayan diger kirlangiclara bakmaya basladi. Basini hafif hafif salliyordu. Derin düsüncelere daldigi belliydi. Sögüdün dallari hisirdadi. Bir erkek kirlangic geldi, disinin karsisindaki dala kondu. Kirlangiclar arasinda pek teklif yoktur. Uzun uzadiya takdim filan edilmeden konusmaya basladilar ve pek az sonra da ahbap oldular. Evvela havadan, sudan bahsedildi. Iki kisi birbirlerini yeni tanidiklari zaman havadan sudan bahsetmek adettir. Fakat biraz sonra erkek bir iki dal ileri geldi, disi daha az cekingen bir hal aldi.
Muhabbeti kaynattilar.