Erken kalktim. Heyecanliyim.

Dört yaz cadir kurup dostlarimla yaz tatili gecirdigim bir yere, Arsuza, kardesim ile birlikte gidiyorum. Otomobili kulla-nan o ve bana bu yöredeki inanilmaz degisikleri yol boyu anlati-yor, öfkelenerek gösteriyor ve bunun nedenini acikliyor.

30 kmlik yenilenmis ve genisletilmis olan asfalt yol boyunca, denize burnunu sokmaya calisan yazlik siteler tespih taneleri gibi dizilmis. Site denilen bu yazlik villalar, konutlar 90li yillarin sonunda tüm kiyilara yayilmis; benim de Turgutreis Akyarlar yöresinde bir yazligim var; ancak bana hicbir yer Arsuz tadi vermiyor ve veremez.

Bunun nedeni, belki de burada, nehrin kenarinda kamp yapmak icin kurdugumuz cadirlarimizda o anki biraz sefilce sayilabilecek olan yasamimiza ters dostlugumuz, sohbetimiz ve zaman zaman yasadigimiz serüvenimizdir.

Elimde 1992 yilinda yazmis oldugum ve benim Isvec Yazarlar Birligine üye yapildigim romanimin manusu var. Askim Deniz adini verdigim bu kücük hacimli romanimi sonra bir kez daha yazip yayinlamistim; Arsuzda kalacagim 3 gün boyunca Romanimdaki duygulari yeniden duyumsamaya, anlamaya ve anlamlandirmaya calisacagim. Ayni zamanda bu manusu yeniden gözden gecirecegim, eklemeler, düzeltmeler yapacagim ve yayinlamaya calisacagim.

En basta Madam Bovary yazari Flaubertin cok ünlü bir itirafini yazmaliyim; cünkü onun sözü roman ile gercek, ya da roman ile yazari arasindaki iliskiye degismeyen genel gecerli bir