Edebiyat tarihcileri, son asir fikr, ictimai ve edeb sahalarin Peyami Safa gibi bir büyük ismi hakkinda umm hükümler verirken, onun hikayeleri üzerinde her nedense durmazlar. Halbuki, bir sanatkarin belli bir cephesini bütünüyle degerlendirmek, ancak o sahada yazdiklarinin tamamini gözden gecirmekle mümkündür.

Kücük hikayecilik zannedildigi gibi kolay degildir. Ama Peyami Safa, daha ilk hikayesinden itibaren bu zorlugu asmis bir sanatkardir. Ona, adeta tahkiyeci olarak dogmustur nazariyla bakabiliriz. Muallim Nacinin babasina verdigi unvani, anadan dogma hikayeci-romanci seklinde biraz degistirerek kullanabiliriz. Kisa hikayelerde merak unsuru, hikaye esprisi, ic bütünlük, hadiseler arasindaki irtibat Peyami Safa tarafindan cok ustalikla kullanilmistir.

Peyami Safanin dili ve üslbu hakkinda söz söylemeye lüzm var mi Kivrak bir zeka, duru, güzel bir Türkce ve carpici bir üslp, her zaman oldugu gibi bu hikayelerin de baslica vasfidir.

1914ten 1930a kadar muhtelif hikayelerini topladigimiz bu kitap, Peyami Safanin romancilik öncesi devresine isik tutacak mahiyettedir. Peyami Safanin hikayeden romana giden sanat anlayisinin da vesikalarini vermesi bakimindan HIKYELER ayri bir degere sahiptir.

Günümüz Peyami Safa okuyucularinin en az romanlari, fikr ve ictima yazilari kadar HIKYELERini de zevkle ve severek okuyacaklarini tahmin ediyoruz.