Door middel van een casestudie van vijf Portugese ziekenhuizen hebben wij getracht de door hen uitgevoerde opleidingsactiviteiten, hun beleid en hun praktijken op het gebied van het beheer van beroepsopleidingen te karakteriseren. Deze eenheden hebben vooral te lijden onder een hiërarchische ondergeschiktheid die eerder geconcentreerd is in de beheersorganen van de ziekenhuizen zelf en in het hoofdbestuur van het gezondheidsstelsel. Zij zijn gedeeltelijk afhankelijk van externe financiering - programma's van het Europees Sociaal Fonds - om opleidingen aan te bieden die hun interne reactievermogen vergroten. Er wordt sterk ingezet op de ontwikkeling en permanente bijscholing van de technische vaardigheden van de beroepsbeoefenaren, gezien de aard van hun functies, waarbij de ontwikkeling van relationele vaardigheden, een essentiële factor voor een goede communicatie in de gezondheidszorg, enigszins wordt verwaarloosd. Uit de gegevens van het onderzoek van de casestudies blijkt dat de vakmensen weinig betrokken zijn bij het proces van het beheer van de opleiding, vanaf de analyse van de behoeften tot de evaluatie van de opleiding, zowel van henzelf als van de opleiding zelf.