...Trakya köylerinde evin baskösesinde durur. Incecik cöplerden yapilmis, minyatür bir Uzak Dogu tapinagini andirir. Üstünü renk renk, kücücük caput parcalari süsler, rüzgarda kimil kimildir. Suyun dibinde baliklarin kandigi olta tüyleri gibi, sinek sarayinin görevi de sinekleri üstüne cekmektir. Evin icindeki sinekler, bu kimil kimil ince sarayin üstüne toplanirlar; renkli caput parcalarina, incecik cöplere pislerler. Evin diger esyalari bir ölcüde temiz kalir. Rüzgarda salinan narin gövdesi ve güzelim renkleriyle sinek sarayinin gercekte ne ise yaradigini görmek, insani hüzünlendirir. Kimi evler ve kimi yasamlar da sinek saraylarina benzerler. Görevleri temiz olmak degildir, ama bosuna olduklari da söylenemez. Güzellikleri ise bizim hanemize kazanc yazilir...

Fransiz bir baba ve Türk bir annenin oglu olan Sinan Laforge, Paristeki ideale yakin hayatini bir süreligine askiya alarak gelecegi hakkinda düsünmek icin Istanbula gelir. Yakin dostunun ona actigi Cihangirdeki apartman, adeta Burlesk bir gösteriden firlamis gibidir. Cüce bir kapici ve mongol oglu, gece kulüplerinde calgicilik yaparak gecimlerini saglayan ikiz kiz kardesler, bir fahise, bir travesti ve umutsuz bir yasli kadin ile dul kizi...

Bu insanlar da, parcalanmis kimlikleri ve ikiye bölünmüs yasamlariyla Bülbül Sokagi gibi bir cikmazdadir sanki. Cihangir sokaklarindaki renkli manzaralari, cetrefilli iliskileri, ümitleri ve hayal kirikliklarini, sevinci ve hüznü son derece sade, canli ve akici bir üslupla kaleme alan Mine G. Kirikkanat, Sinek Sarayinda okura insan ruhundan carpici bir kesit sunuyor.